Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι
Καθώς ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή προκαλεί αναταραχή στην παγκόσμια οικονομία, η μεγάλη ανάπτυξη των ΑΠΕ, η οποία αυξάνει την εγχώρια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και περιορίζει τις ανάγκες εισαγωγής, καθίσταται παράγοντας σταθερότητας για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις στη χώρα μας.
Η ενίσχυση αυτού του παράγοντα ομαλότητας, εξαρτάται άμεσα από τη δυνατότητα της αποθήκευσης ενέργειας (διαφόρων κατηγοριών) σε βαθμό ικανό να σταθεροποιήσει το κόστος της για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Αυτή η σημασία έχει αναδειχθεί εδώ και καιρό από τις κρίσεις που διαδέχονται η μια την άλλη, αλλά δυστυχώς δεν αντικατοπτρίζεται στον ρυθμό προσαρμογής της χώρας σ` αυτή την ανάγκη.
Προφανώς υπάρχει μια μεγάλη θετική εικόνα, με τη σημαντική ενίσχυση της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου, που συνδυάζεται με τη ζητούμενη και επιδιωκόμενη ενεργειακή αυτονομία της χώρας.
Όμως η απεξάρτηση από μια ενεργειακή πηγή, όσο κι αν είναι γεωπολιτικά σημαντική, προσεγγίζεται διαφορετικά με επιστημονικά κριτήρια και διαφορετικά από τον μέσο πολίτη και τελικά, αξιολογείται με βάση τον βαθμό πρόσβασης σε φθηνότερη ενέργεια και τη σταθερότητα αυτής της πρόσβασης.
Είναι σαφώς θετικό και ελπιδοφόρο το γεγονός, ότι σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. που επιβεβαιώνουν τις ανακοινώσεις του αρμόδιου υπουργείου, η Ελλάδα από 6η σε εισαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας το 2019, με ένα έλλειμμα του σχετικού εμπορικού ισοζυγίου περί τα 400 εκατομμύρια ευρώ, βρέθηκε το 2025 να είναι η 7η εξαγωγική χώρα της ΕΕ, με πλεόνασμα 261 εκατομμυρίων στο εμπορικό ισοζύγιο ηλεκτρικής ενέργειας.
Αυτή η θετική εικόνα όμως, εμπεριέχει και κάποια σημαντικά «ψιλά γράμματα». Με σχεδόν 972 εκατομμύρια ευρώ έσοδα από τις εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας, εξακολουθούμε να δαπανούμε 711 εκατομμύρια ευρώ σε εισαγωγές, την ώρα που το 2025 «πετάξαμε στα σκουπίδια» 1,8 GWh ενέργειας, ενώ το 2026 εκτιμάται ότι θα πετάξουμε περίπου 3,4 GWh ηλεκτρικής ενέργειας παραγόμενης από ΑΠΕ επειδή δεν την αποθηκεύουμε.
Τα σκαμπανεβάσματα εξαγωγών-εισαγωγών ανά μήνα, αντικατοπτρίζονται στις διακυμάνσεις των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας, γεγονός που καθιστά το ενεργειακό κόστος κατά διαστήματα δυσβάσταχτο.
Όλα αυτά συγκλίνουν στην ανάγκη άμεσης ενίσχυσης των επενδύσεων και των δυνατοτήτων της χώρας σε συστήματα αποθήκευσης ενέργειας, ώστε να καλύπτονται μεγαλύτερα διαστήματα ζήτησης με σταθερότητα κόστους για τους καταναλωτές.
Η επιστήμη, είναι σαφώς προσανατολισμένη σ` αυτή την κατεύθυνση. Όμως, μια σειρά εμποδίων, καθιστούν αισθητά αργό τον ρυθμό εξέλιξης των υποδομών αποθήκευσης ενέργειας στη χώρα μας: το ασταθές και ασαφές ρυθμιστικό πλαίσιο, περιβαλλοντικά και χωροταξικά θέματα, το κόστος των υλικών, καθώς και τεχνικά και άλλα ζητήματα.
Όλα αυτά προκαλούν καθυστερήσεις και αβεβαιότητες στους σχετικούς διαγωνισμούς και δυσκολία στην αδειοδότηση.
Οι πρόσφατες κυβερνητικές δεσμεύσεις για επιτάχυνση των επενδύσεων και των έργων αποθήκευσης ενέργειας είναι ενθαρρυντικές, αλλά η καθυστέρηση είναι ήδη μεγάλη. Οφείλουμε να τρέξουμε περισσότερο επί του πεδίου και όχι απλώς στο επίπεδο των καλών πολιτικών προθέσεων, που συχνά αργούν να εξελιχθούν σε πάγια διοικητική πρακτική.
Στο μεταξύ ας ελπίσουμε ότι το μήνυμα της Ανάστασης του Θεανθρώπου, θα φέρει τη φώτιση και το θαύμα, ώστε ο πόλεμος να δώσει τη θέση του στην ειρήνη και στην αποκατάσταση της ομαλότητας στον ταλαιπωρημένο κόσμο μας. Και πως η επιστροφή στην τακτική μας επικοινωνία μετά την Κυριακή του Θωμά, θα συνοδευτεί από καλύτερες ειδήσεις με θετικό αντίκτυπο στην καθημερινότητα όλων.
Καλή Ανάσταση, συνάδελφοι και Καλό Πάσχα!