Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,
Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές, σε έργα και εγχειρήματα που αντιμετωπίζουν καθυστερήσεις επειδή υπάρχουν πάντα παράγοντες έτοιμοι να πυροδοτήσουν διχασμούς και χρονοβόρες διελκυστίνδες απόψεων, είτε για τη χρησιμότητά τους, είτε για τον τρόπο εκτέλεσης.
Στην περίπτωση του μεγάλου εγχειρήματος της Ενοποίησης του Παραλιακού Μετώπου της Θεσσαλονίκης, βλέπουμε πόσο δύσκολο παραμένει στην Ελλάδα – ή ίσως στη Θεσσαλονίκη – του 2025, να προχωρήσει χωρίς προκλήσεις και εμπόδια, ένα εγχείρημα που συνοδεύεται από τη μέγιστη δυνατή σύμπνοια όλων των φορέων.
Συμφωνούν με την ενοποίηση και στηρίζουν το έργο η κυβέρνηση, οι δήμοι της Θεσσαλονίκης που διαθέτουν παράκτιο μέτωπο, η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, επαγγελματικοί και κοινωνικοί φορείς και βέβαια το ΤΕΕ/ΤΚΜ, που από την πρώτη στιγμή έχει διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αφετηρία και μετατροπή του εγχειρήματος από ιδέα σε σχέδιο προς υλοποίηση.
Παρά ταύτα, αποδεικνύεται πως πάντα θα υπάρχει μια αναποδιά, ένας ιδιώτης που -ενδεχομένως εύλογα- επιχειρεί να προστατέψει κεκτημένα, κάποιος φορέας που επιχειρεί να περιχαρακώσει την εξουσία του και τον δικό του προγραμματισμό μελλοντικής αξιοποίησης των περιουσιακών στοιχείων που ελέγχει.
Και ευτυχώς στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, υπάρχει ένας Πάρις Μπίλλιας, Αντιπεριφερειάρχης Υποδομών, που ως πρώην Πρόεδρος του ΤΕΕ/ΤΚΜ, αλλά και ως ιδιώτης μηχανικός με μακρά εμπειρία, γνωρίζει πολύ καλά τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και τους τρόπους για να βοηθήσει τις διαδικασίες …να “τρέξουν”.
Φτάσαμε λοιπόν σε μια νέα διαβούλευση του πολεοδομικού σχεδιασμού και της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για το παραλιακό μέτωπο.
Τώρα είναι η ώρα της πόλης, να πει ξανά, ηχηρά το μεγάλο ΝΑΙ, η κυβέρνηση να το ακούσει και τα επόμενα βήματα να επιταχυνθούν για να ελπίζουμε ότι θα προλάβει και η δική μας γενιά, να δει μια νέα όψη της Θεσσαλονίκης, ως παρακαταθήκη για τις επόμενες.