Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι
Δεν ξέρω πώς θα μπορούσε οποιαδήποτε κυβέρνηση να αντιμετωπίσει την αύξηση του κόστους των νέων κατασκευών, όταν μάλιστα ο ΦΠΑ είναι ήδη μηδενικός για τις νέες οικοδομές. Όμως, το λιγότερο που οφείλουμε να κάνουμε άπαντες, Πολιτεία, φορείς, Μηχανικοί και επαγγελματίες του τεχνικού κόσμου, είναι να βλέπουμε την πραγματικότητα όπως έχει.
Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο Γενικός Δείκτης Τιμών Κόστους Κατασκευής Νέων Κτιρίων Κατοικιών του Α’ τριμήνου 2026 καταγράφει ετήσια αύξηση 2,8% έναντι του 2025, που αν και χαμηλότερη από το 3,5% της αντίστοιχης περσινής σύγκρισης με το Α΄ τρίμηνο του 2024, δείχνει σταθερότητα ανοδικής πορείας.
Κατά την ΕΛΣΤΑΤ πάντα, ο γενικός δείκτης τιμών υλικών κατασκευής εμφάνισε τον περασμένο Μάρτιο ετήσια άνοδο 3,1%
Αν στο τέλος της άνοιξης επιβεβαιωθεί η συνήθης εαρινή αύξηση της οικοδομικής δραστηριότητας, αυτό μπορούμε να είμαστε σίγουροι πως αυτό θα επιφέρει περαιτέρω αυξήσεις.
Έτσι, το κίνητρο του μηδενικού ΦΠΑ, «σκοντάφτει» στο αυξημένο κατασκευαστικό κόστος, που οδηγεί σε αξίες οι οποίες λειτουργούν ως αντικίνητρο για υποψήφιους αγοραστές, ή επενδυτές.
Στις δημόσιες υποδομές, η αύξηση του κόστους των υλικών, συνεπάγεται λιγότερο πραγματικό έργο δυνάμενο να εκτελεστεί με τους προϋπολογισμούς που είχαν εγκριθεί.
Τα μέτρα για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης, επίσης σκοντάφτουν στις αυξήσεις του κόστους ανακαίνισης που καλούνται να επωμιστούν οι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων, ακόμα κι αν αποφασίσουν την ένταξή τους στα προγράμματα κοινωνικής στέγασης.
Σε ημερίδα που διοργάνωσε ο Πανελλήνιος Σύλλογος Ιδιοκτητών Διατηρητέων Κτιρίων και Μνημείων, έγινε λόγος για τιμές συντήρησης διατηρητέων που ξεκινούν από τα 1.500€ και μπορούν να ξεπεράσουν τα 4.000€/τ.μ.
Αναντίρρητα, η πολεμική κρίση στη Μέση Ανατολή και η συνεπαγόμενη αύξηση του ενεργειακού κόστους, συμπαρασύρουν τις τιμές σε όλους τους τομείς, «ακυρώνοντας», ή -για να το θέσω καλύτερα- απορροφώντας τα οφέλη από θετικές και ανακουφιστικές πολιτικές, που ενώ εφαρμόζονται, καταλήγουν να μη γίνονται αισθητές.
Δυστυχώς, ο κλάδος των κατασκευών δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Λύση είναι η κατάπαυση των εχθροπραξιών και η ακόλουθη υπομονή που χρειάζεται να κάνουμε προσδοκώντας την επιστροφή στην πρότερη κατάσταση.
Επί τούτου, θα έχει σίγουρα ρόλο και ευθύνη η Πολιτεία, για να μη ζήσουμε επί μακρόν την επανάληψη του συχνού στην Ελλάδα προβλήματος, πως ό,τι ανεβαίνει απότομα και πολύ, κατεβαίνει αργά και ελάχιστα…
Ηλίας Περτζινίδης