Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι Καλή Χρονιά !
Το 2025 έφτασε συνοδευόμενο από σημαντικές προκλήσεις, όπως το νέο Εξοικονομώ, το ανοιχτό θέμα του ΝΟΚ, τα μεγάλα εγχειρήματα της Θεσσαλονίκης και της Κεντρικής Μακεδονίας που πρέπει να “τρέξουν”….
Είναι όμως και ο πρώτος χρόνος που ξεκινά με το Μετρό Θεσσαλονίκης σε λειτουργία. Κι αν ο χρόνος των πρώτων πέντε εβδομάδων αυτής της λειτουργίας είναι αντικειμενικά λίγος, νομίζω ότι αποδεικνύεται αρκετός για να καταδείξει εμφατικά την κυριαρχία της αισιοδοξίας που γέμισε τους Θεσσαλονικείς, τη δυναμική του αποτυπώματος που ήδη καταγράφεται στη σχετική μελέτη του ΙΜΕΤ/ΕΚΕΤΑ, (βλ. σχετικό θέμα στο παρόν Newsletter), αλλά και την ανάγκη να διευθετηθούν γρήγορα οι ατέλειες και τα προβλήματα -μικρότερα ή μεγαλύτερα- που έχουν παρατηρηθεί.
Είχαμε χρόνια σ` αυτή την πόλη, να δούμε μια τόσο συντριπτική νίκη της ουσίας, σε βάρος της μίζερης φλυαρίας, ακόμα κι όταν αυτή εδράζεται σε πραγματικά περιστατικά και θέματα. Η κοινωνία της Θεσσαλονίκης, έχει αγκαλιάσει το έργο, δίνει σαφέστατα -και με χαμόγελο- πίστωση χρόνου για την οριστική επίλυση των εκκρεμοτήτων με ολοκληρωμένη λειτουργία των εκδοτηρίων, ολοκλήρωση των χώρων στάθμευσης αυτοκινήτων κοντά στους σταθμούς του Μετρό, και “θεραπεία” των τεχνικών προβλημάτων που σημειώθηκαν σ` αυτό το πρώτο διάστημα. Η ευκολία μετακίνησης που παρέχεται για τον πληθυσμό της μισής πόλης, υπαγορεύει την ταχύτητα με την οποία πρέπει να εξεταστούν και να ενεργοποιηθούν τα βήματα για την επέκταση του Μετρό προς δυσμάς.
Η πόλη δείχνει με σαφήνεια πως δεν ενδιαφέρεται για εμμονές στην κριτική και μάλλον απομονώνει εκείνους που τις εκπέμπουν, ιδιαίτερα όταν αυτή ασκείται κακοπροαίρετα. Στέλνει δε με τον τρόπο αυτό ένα μήνυμα για τη στάση που απαιτεί η κοινωνία από τους ταγούς της, επί των λοιπών εγχειρημάτων που έχουν αποτελέσει, ή συνεχίζουν να αποτελούν πεδία αντιπαράθεσης: “φτάνουν οι κουβέντες, θέλουμε τα έργα”!
Προφανώς για το ΤΕΕ/ΤΚΜ, με το θεσμικό και επιστημονικό βάρος του λόγου του, η επιμονή στην αρτιότητα κάθε έργου σε όλες του τις λεπτομέρειες, είναι και ζητούμενη και επιβεβλημένη. Με στόχο όμως πάντα, τη συμβολή στην πρακτική συντόμευση της πορείας προς το ωφέλιμο αποτέλεσμα και όχι με στόχο την επικράτηση σε ένα πινγκ-πονγκ θεωρητικών προσεγγίσεων.
Διότι τελικά, η κοινωνία αυτό ζητά από τους “ειδικούς” της, σε κάθε τομέα: να θέτουν την εξειδίκευσή τους σε πρακτική εφαρμογή για την ικανοποίηση των αναγκών της.