Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι!
Είναι καιρός να είμαστε υποψιασμένοι και προετοιμασμένοι για ενδεχόμενες σημαντικές αλλαγές, απότομες ή σταδιακές, στο μείγμα των εργασιακών αντικειμένων του κλάδου.
Δεν προσεγγίζω πολιτικά ή ιδεολογικά την εκλογή Τραμπ στην Προεδρία των ΗΠΑ. Δεν είναι αυτός ο ρόλος μου. Οφείλω όμως, όπως κάθε ένας από εμάς, να αντιληφθώ ότι η παγκόσμια οικονομία και δη η ευρωπαϊκή που μας αφορά άμεσα, εισέρχεται σε μια περίοδο διελκυστίνδας μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης, στο πεδίο της Πράσινης Μετάβασης.
Η διαφαινόμενη στροφή των ΗΠΑ σε πιο παραδοσιακές προσεγγίσεις των ενεργειακών αναγκών της οικονομίας και της κοινωνίας, μετατοπίζει εκ των πραγμάτων στους ώμους της Ευρώπης το κόστος των πολιτικών για το Κλίμα.
Η Ευρώπη, όσο κι αν εμφανίζεται πιστή στους “πράσινους” στόχους για την Ενέργεια, είναι υποχρεωμένη να προσαρμοστεί. Ήδη ακούγονται δυνατά οι φωνές που ζητούν αλλαγές στην κεντρική ευρωπαϊκή πολιτική, που αναμένεται να “φρενάρουν” τον ρυθμό των πράσινων επενδύσεων, ενώ το κόστος του Φυσικού Αερίου, προβλέπεται να αποτελέσει πιεστικό παράγοντα στις αποφάσεις του επόμενου διαστήματος.
Αυτό σημαίνει πρακτικά, ότι μια σειρά πολιτικών που παράγουν εργασιακό αντικείμενο για ένα πλήθος μηχανικών θα υποστούν το επόμενο διάστημα ισχυρή πίεση και είναι πιθανό να δούμε την “πίτα” των εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων, που κινητροδοτούν την Πράσινη Μετάβαση να μειώνεται.
Η Κυβέρνηση, θα πρέπει σύντομα να πάρει θέση έναντι αυτών των προβληματισμών και να δώσει τον τόνο των προθέσεών της, όσον αφορά την μελλοντική εξέλιξη προγραμμάτων τύπου “Εξοικονομώ”, “Ηλέκτρα”, κλπ Όπως και για την προοπτική των κινητροδοτήσεων που αφορούν σε επενδυτικά σχέδια στο πεδίο των ΑΠΕ. Εμείς, ως φορείς επιστημονικής αρμοδιότητας, θα κληθούμε σίγουρα στη συνέχεια να συμβάλλουμε στην επίτευξη μιας ισορροπίας, ανάμεσα στο επιθυμητό και στο εφικτό.
Σε πρώτη φάση, ας προετοιμαστούμε ως επαγγελματίες, αναγνωρίζοντας τα δεδομένα. Των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν….